هزاره

هزاره ای بی نهایت

سفرنامه ی، سفری خیالی به خاکی آسمانی

نگاهی به رادارکه انداختم دیدم ، مقصدم بین کاشـان،قـم،اصفـهان،یزد،شیـرازوکرمـان و در حاشیه ی جنوبی کویـر مرکـزی ایـران ودر شمـال باتـلاق گـاو خونـی قرار گرفته است .

                   

طـول جغـرافیایی آن 53 درجـه و 6 دقیقه و عـرض جغرافـیایی آن 32 درجه  و52 دقیقه می باشد .

در راه از روستاهای جذاب بسیاری چون مصر و بیاضه و... و شهرهای زیبای بسـیاری چون یزد و اصفهان و ... عبورکردم تا به مقصدم رسیدم.

                 

در مقصدم ازکوههایی چون دماوند خبری نبود اما هشت کوی داردکه جلوه ی معنویت اند . در آن از نوای بلبلان خبری نبود اما صدای کوبنده و فصیح فرزندان آن چه در طول تاریخ و چه درعصـرحاضر برمجـامـع بسـیار مهم وحتـی بین الملـلی طنـین انداز شده است . آنجا رود های پرآب وپرجنب وجوش وفواره های پرنده وآبشار های رقصنده هیچ ندیدم بلکه آنجا هرقطره ی آب امید هزاران دل تشنه وبه اندازه ی یک دریا ارزش دارد .

                 

                

طبیعتش خشک نبود بلکه زمین آب خـاک آن را می مـکد وعصـاره ی آن رابرتـن وجـان درختانی که چـون مردمانش وابستـگی چندانی به آب ندارند می دمد . طبیعتش را همه ی مردمان دوست دارند وکسانیکه ازدیده ی جان بنگرند عاشقش می شوند.عاشق شتر سواریش ،عاشق زیر ماسه های داغش خوابیدن، عاشق بر روی یک سقف کاه گلی اش خوابیدن و به آسمان پرستاره وگل گلی اش نگاه کردن وعاشـق آن بوی گل وسبزه ی روستاهایش و... آری خاکی خشک دارد ، اما فرآورده های همین خاک درجهان همتا ندارند؛ چون زعفرانش ( طلای قرمز ) ، زردک وشلغمش که دشمن بنام بسیاری از بیماری هاست .

                   

                  

                  

                 

                 

تاریخش چون تاریخ سایرمناطق ایران گاهی جذاب،گاهی سخت ودرکل بسیارپرفراز ونشیب است . زمانی موردحمله ی مغول قرار می گیرد ، زمانی افغان ها برآن راه می یابندو زمانی صـدای سـواران مـادی،پارسـی،اشکـانی وسـاسانی ازگـذرگـاهای بـاسـتـانی اش وگـاهــی صـدای قـدم زدن عـلـما و فـقـهـا و استـادانـی از کـوچـه های تـنـگ و طویلش به گـوش می رسد . روزی برکناری از آن نارنـج قـلـعه را می سازند و روزی دیگرآن خراب می شود. 

                

زمانی استادان ماهر منارمسجدجامعش را عمود بالا می برند و زمانی بازار قدیم و معروفش را برافق می گسترانند.درطول تاریخ آرام آرام تاروپود خانه های تاریخی اش درهم گره خورده وحال مجموع آن خانه هاچون قالی زیبا وپرنقش ونگار ،چشم هرفردی راکه ازآن سوی شهر عبور کند به سوی خود جلب می کند. شهرمقصد من درگذسته های نه چندان دور، بسیار با عظمت بوده ؛ به آن اندازه که مسافرانی که به آن سفرمی کرده اند به شگفت می آمده اند .

                 

               

                                             

جالب ترآنکه حتی در سفر نامه ی ناصـرخسرو از این شهر یادی شده است . در طول تاریخ می توان جاری شدن رودهای زیباو زلال ادب و فرهنگ و علم را که سرچشمه یشان همین شهر بوده است را به شهر های دیگر ایران به تماشا بنشست.

                  

                    

                   

از فرهنگ و ادب وتمدنش که نگو ونپرس ! فرهنگ وآداب و رسوم مردمانش بسیار بسیار غـنی و بـی نـظـیر است ومردمانش به این فرهنگ وآداب و رسوم بسیارمعتقد و متعهدند .

کمـال ادب را می توان درآثارشاعران وهنرمندان ونویسندگانش وکمال فرهنگ وتمدن و آداب ورسوم رامی توان درشیوه ی برگزاری مراسم عزاداری ومراسم ازدواج و ارتباطات مردم با یکدیگر دید .

عظمت هنر را می توان در کارگاه های محقر وکوچک عبـا بافیش وزیبایی هنر را می توان  ازنقوش پرپیچ وخم وترنج قالی هایش احساس کرد . قالی هایی که چون لباس های مخـمل زیبایی تن بسیاری از زمین هاودیوارهای خانه هاوموزه ها و نمایشگاه ها را پوشانده است .

                                          

                   

                               

چه زیباست پوشیدن یک عبـای نـایـیـن ونشستن بر روی یک قـالـی نـاییـندریک اطاقـک  کاه گلی ، شب چله ،کنارکرسی و خوردن پسته ی نایین !! به به!!

          

دانشمندان و عالمانش را دانشمندان وعالمان ایران وجهان می شناسند . چون آیت الله میرزای ناییـنی ( مجتهد مشهور ومدافع مشروعیت مشروطه ) دکتـرعبدالحسین طبا ( رییس سازمان بهداشت جهـانی ( البته در سالهای گذشته )) دکترسید حسین خان فاطـمی ( از بنیان گذاران ملی شدن صنعت نفت در ایران ) ومیرزا رفیعای نایینی وپیرنیاها وچندین وچندتن عالم وسخنور دیگر که همه وهمه پرورده ی همین آب وخاکند ودرآغوش پدران ومادرانی سخت کوش بزرگ شده و رشد یافته اند .

                         

مردمانش فرهـنگ وشعوری بسیاربالادارند.خانوده های این شهر با اصالت ومذهبی،مردانش با غیرت و سخت کوش و زنانش مادرانی مهربان و هنرمندند . ادب حقیقی درگفتارآن ها ، فرهنگ واقعی درکردارآن ها وحقیقت اسـلام در اعـمال آن ها نهفته است . اصلاً این شهر یعنی شهر وا قـعـیـت هـا !!

                             

نایین ، قصبه ی طیّبه

نایین ، مدینه العـرفا

نایین ، مدینه الصّفا

نایین شهری که در لا به لای ماسه های سوزان کویر چون نگینی در خشیده

و می درخشد و خواهد درخشید و این است واقعیّـت ماندگاری !!

+ نوشته شده در  شنبه 29 اسفند1388ساعت 3:0 بعد از ظهر  توسط صفایی  |